مطالعات ژئوديناميکی از طريق مونيتورينگ تغييرات زمانی ميدان ثقل زمين

کشور ايران به دليل قرار گرفتن بين پليتهای عربی وتورانی، يکی از مناطق فعال دنيا از نظر تکتونيکی وژئوديناميکی محسوب می شود. حادث شدن دهها زلزله ويرانگر وقربانی شدن هزاران نفر در اين زمين لرزه ها به خوبی بيانگر اهميت موضوع ولزوم مطالعات واقدامات  همه جانبه به منظور کاهش خسارات ناشی از اين پديده طبيعی می باشد.

 

  

در سالهای اخير فعاليتهای گسترده وقابل توجهی در کشور به منظور مطالعه گسلهای فعال کشور از طريق داده های ژئودتيکی، تصاوير ماهواره ای و راداری وسيستم تعيين موقعيت جهانی GPS صورت گرفته است واميد می رود با توجه بيشتر مسئولين امر روند کنونی سرعت و گستردگی بيشتری پيدا کند.

اما آنچه که مسلم است استفاده از داده های ژئودتيکی اشاره شده فوق تنها نمايانگر تغييرشکلهای سطحی ولايه های فوقانی پوسته زمين می باشد وبه هيچ وجه امکان بررسی تغييرات لايه های درونی زمين توسط اين داده ها ميسر نمی باشد.

تغيير شکل پوسته زمين يکی از پيش نشانگرهای زمين لرزه محسوب می شود.به طور کلی هر پارامتري که قبل از وقوع زمين لرزه تغييراتي در آن پديد ايد، بگونه اي که بتوان با بررسي دقيق اين تغييرات زمين لرزه را پيشبيني نمود، پيش نشانگر گفته مي­شود. تا کنون پيش نشانگرهاي متعددي که تعداد آنها به بيش از 30 مورد مي­رسد شناخته شده است. اين پيش نشانگرها عبارتند از: تغيير شکل پوسته زمين، تغيير در تراز دريا، کج شدگي، پيش نشانگرهاي زمين مغناطيسي و ژئوالکتريکي، تغيير در ميدان ثقل زمين، پيش لرزه­ها، انتشار گاز رادن، تغيير در دبي و ارتفاع آبهاي زيرزميني، رفتار حيوانات و ...(جزئیات بیشتر)

همانطور که اشاره شد تغيير در ميدان ثقل زمين يکی از پيش نشانگرهای يک زلزله محسوب می شود.اين تغيير در ميدان ثقل زمين ناشی از تغيير در آرايش جرم درونی زمين می باشد که با ثبت مداوم ميدان ثقل در مناطق فعال ژئوديناميکی امکان تخمين انرژی انباشته شده در مرز بين گسلها وبزرگی زلزله احتمالی وجود خواهد داشت.

ترکيب داده های ژئودتيک وژئوفيزيکی به همراه استفاده از مشاهدات دوره ای شتاب ثقل در مناطق مورد مطالعه می تواند کمک شايانی به شناسايي مناطق بحرانی نمايد.

اما از سال 2003 ميلادی و با پرتاب ماهواره های ثقل سنجی GRACE به فضا، امکان مطالعه تغييرات زمانی ميدان ثقل زمين با دقت بالا، در مقياسهای جهانی و منطقه ای فراهم شده است که می توان از طريق اين داده های ماهواره ای به مطالعه دلايل تغييرات شتاب ثقل زمين از جمله فعاليتهای تکتونيکی پرداخت.

در يک تحقيق صورت گرفته توسط Valentin Mikhailov & et . al  ثابت شد که داده های ماهواره ای GRACE قابليت آشکارسازی تغييرات ثقل ناشی از زمين لرزه ای به بزرگی 6.6 را دارا می باشند. بنابراين مدلهای ماهيانه GRACE وتغييرات ثقلی موجود در آن شامل سيگنالهای ژئوديناميکی نيز می باشند وبه اين منظور نيز قابل آناليز وتفسير هستند.

برای مطالعه بیشتر در مورد پروژه  GRACE واهداف آن می توانيد به بخش آرشیو مطالب وبلاگ مراجعه نماييد.

gps

استفاده از GPS در تهيه نقشه ها ومساله اعوجاج در سيستم های تصوير

يکی از مسايل عمده ای که در اکثر پروژه های عملی اتفاق می افتد، مساله عدم همخوانی طولهای روی نقشه با مقدار واقعی آن روی زمين می باشد. اين مشکل زمانی پيش می آيد که در مراحل کار (اعم از شبکه بندی مسطحاتی ويا برداشت عوارض) از GPS استفاده می شود وعلت آن اين است که مختصات نهايي پردازش شده توسط نرم افزارهای موجود، غالبا در يک سيستم تصوير ارائه می شود و مساله اعوجاجات (طولی وزاويه ای) از خصوصيات جدايي ناپذير هر سيستم تصوير می باشد.

مساله اشاره شده در فوق زمانی بيش از پيش آشکار می گردد که نقشه های مفروض برای مقاصد پياده سازی تاسيسات (راه، عوارض عمرانی وساختمانی و...) به کار گرفته شوند. ميزان اعوجاج در سيستم تصوير UTM (که بيشترين استفاده را در کشور دارد و از شناخته شده ترين سيستمهای تصوير برای همه کاربران می باشد) در مناطق مختلف متفاوت می باشد. البته اعوجاج برای جهتها وزوايا در اين سيستم تصوير مطرح نمی باشد چرا که اين سيستم تصوير اساسا يک سيستم متشابه يا Conformal می باشد.

 به عنوان مثالی از اعوجاج طولی در سيستم تصوير UTM، در امتداد مدار 54 درجه (مانند شهرهای ميبد و اردکان)، مقدار واقعی يک طول 300 متری روی يک نقشه با اين سيستم تصوير، برابر با 299.829 متر می باشد.(اختلاف حدود 17 سانتی متر). ولی برای مناطق حوالی شهرستان ابهر در عرض جغرافيايي 36 درجه مقادير طول روی نقشه وزمين تفاوتی ندارند.

البته در شرايط ايده آل استفاده کننده از نقشه بايد دانش استفاده از آن را هم داشته باشد وبا مسايل مربوط به آن آشنا باشد ولی طبيعی است که مقدار اختلاف يادشده در فوق به هيچ عنوان برای کارفرمايان(که عمدتا با مسايل نقشه برداری وژئودزی آشنا نيستند) قابل قبول نمی باشد واولين نتيجه گيری آنها از بروز چنين اختلافاتی، وجود اشتباه در عملکرد نقشه بردار پروژه می باشد!

برای رفع مشکل فوق راههای مختلفی وجود دارد:

ساده ترين راه حل، تبديل سيستم مختصات به يک سيستم محلی در نرم افزارهای موجود GPS می باشد.(البته در صورت وجود اين امکان در نرم افزار مورد استفاده)

راه حل ديگر، در صورتی که نرم افزارهای GPS در دسترس نباشند، نوشتن يک برنامه کامپيوتری نسبتا ساده می باشد که اعوجاج موجود را از روی مختصات نهايي ارائه شده توسط نرم افزار حذف کند.

روشهای فوق با دقت کافی مساله فوق را رفع خواهند کرد.البته راه ديگری هم برای حل مساله فوق وجود دارد که مشکلترين راه حل ممکن می باشد وآن توجيه کردن کارفرما ی پروژه وتوضيح مساله اعوجاج در سيستمهای تصوير برای وی می باشد!